|
|
|
Home
Contact Homeopathie
en Wetenschap Meer: zie
sitemap
Homeopathie
vergeleken met de gangbare (reguliere,
allopatische)
geneeskunde
Als inleiding een versimpeld en generaliserend betoog
Constitutiemiddel:
Een duidelijker uitleg, met voorbeelden, op
deze pagina
trefwoorden:
homeopathie, regulier, allopathie,
levenskracht, levensenergie, bijwerkingen, vage klachten,
constitutiemiddel, reductionisme
Tekst: Riny Weistra - Laatst bijgewerkt 07-06-2010
|
|
|
|
|
|
|
Werkwijze reguliere arts
De reguliere, gangbare
geneeskunde kijkt naar de afzonderlijke onderdelen en
de fysische en chemische processen van een lichaam, en stemt daar de
behandeling en medicatie op af: een pilletje voor de maag, knippen van
de amandelen, buisjes in trommelvliezen, enzovoort.
De wetenschappelijk term voor deze benadering is reductionisme.
Werkwijze homeopathisch arts
De homeopaat
kijkt naar de specifieke kenmerken van een persoon: van deze persoon, op
dit moment. En stemt daar de medicatie op af. Je komt
bijvoorbeeld voor maagklachten, dan krijg je geen pilletje voor de maag,
maar een middel dat overeenstemt met het geheel aan kenmerken van jouw
persoon op dat moment (let wel: kenmerken is niet hetzelfde als
klachten). Dit middel beïnvloedt jouw levensenergie of levenskracht
in positieve zin. Zodat je
gezonder wordt, je klachten verdwijnen, in dit geval je maagklachten.
Maar je merkt ook dat je op meerdere punten opknapt. Je had bijvoorbeeld
regelmatig last van huiduitslag. Ondanks dat je deze klacht niet tegen je
behandelaar/arts hebt verteld, verdwijnt deze klacht, en verdwijnen ook
de andere klachten waar je al langere of slechts kortere tijd last van
had. En je gaat je over het geheel beter voelen, minder moe bijvoorbeeld.
Nadeel werkwijze reguliere arts
Wat is het nadeel
van de reductionistische benadering van de reguliere geneeskunde? Er
ontstaan bijwerkingen. Met wat geluk ben je van je maagklachten af, maar
de kans is groot dat de behandeling schade aanricht op anderen plekken
in je lichaam. En de kans is groot dat je, na de genezing van je maag,
een andere ziekte ontwikkelt. Want je maag is dan wel weer o.k. Maar je
gezondheid als geheel is niet behandeld en niet verbeterd. Je
levenskracht is niet versterkt, misschien zelfs achteruitgegaan door de
behandeling. En daardoor ontwikkelen zich weer andere ziekten.
Levenskracht (of levensenergie)
Is levenskracht
niet een vaag begrip? Ja, dat is zo, net als het begrip leven
waar het van afgeleid is. Hoeveel de wetenschap zo langzamerhand ook
weet van de eigenschappen van levende wezens, wat leven zelf is, dat
weet niemand.
Verschil tussen leven en dood
De reguliere
geneeskunde ziet een levend wezen als een systeem van fysische en
chemische processen, en dat is het, meer niet. Maar er is ook iets wat
die processen aan de gang houdt, de levensenergie. En daar houdt de
reguliere geneeskunde geen rekening mee. Daardoor gaat er ook altijd
zoveel mis in de vorm van bijwerkingen, en ziektes die elkaar opvolgen.
Een lichaam is pas enkel een geheel van fysische en chemische processen
als het dood is, als de levenskracht geweken is, en dan gaat het ook
hard. Dan werken die processen zodanig dat er verval optreedt en er
alleen maar wat stof overblijft. Er is niets meer wat de (levens)processen aan
de gang houdt, er is geen levensenergie meer.
We kunnen niks vinden
Stel de volgende
situatie (die regelmatig voorkomt): je hebt klachten, vage of minder
vage. Je gaat naar je huisarts. Die onderzoekt het een en ander, en
zegt: volgens mij mankeert u niets, ik kan niks vinden. Ik zou het maar
een poosje rustig aan doen als ik u was, dan gaat het misschien wel weer
over. Maar je blijft klachten houden, je gaat weer naar de huisarts.
Deze stuurt je nu door naar een specialist. In het ziekenhuis word je
binnenstebuiten gekeerd. Na een poosje komt de uitslag: we hebben niks
kunnen vinden, er mankeert u niets, u moet er maar mee leren leven,
misschien zit het tussen de oren.
Het kan ook zijn dat er geconstateerd is dat je bloeddruk wat te hoog
is, of je cholesterolwaarde. Dan krijgt je daar wat pilletjes voor. Maar
je klachten blijven bestaan. Je loopt er maar mee door, je hebt geen
keus. Tot na een bepaalde tijd er wel iets wordt gevonden. Dan kan men
je wel behandelen, en dan maar hopen dat het niet te laat is.
Een homeopaat hoeft niks te vinden
Hoe anders gaat het er aan toe
bij een homeopaat. Je komt bij hem/haar met klachten. De homeopaat gaat
een gesprek met je aan om te zien wat voor persoon je bent. Daarnaast
stelt de arts je allerlei vragen over uiteenlopende zaken. Zo komt er
een lijst met kenmerken tot stand van jouw persoon. Deze ordent de arts via een bepaald systeem. Daarbij zoekt hij het
corresponderende middel (dit wordt een constitutiemiddel genoemd). In
het ideale geval voel je je na inname van dit middel een stuk beter. Je
moet nog wel eens terug naar de arts, om te kijken of je het middel
nogmaals nodig hebt. Soms wordt na een poosje nog een ander middel
gegeven. Je knapt op, voelt je een ander mens, en bent van je klachten
af. Als je op deze manier geneest, kun je dat ervaren als een wonder,
alsof je een wondermiddel hebt gekregen. In andere gevallen zijn er
meerder sessies nodig om het passende middel te vinden. En het komt helaas
ook voor dat het genezende middel niet wordt gevonden, of dat het niet aanslaat.
Daarover later
meer.
Vage klachten: naar de homeopaat
De moraal van dit verhaal: ga
niet pas naar een homeopaat als je al bijna bent opgegeven door het
reguliere circuit, maar ga er heen in het voorstadium, het stadium van
de vage klachten die maar niet over gaan. Daarmee voorkom je mogelijk
het uitbreken van een levensbedreigende ziekte.
Meer artikelen, zie sitemap
|
|
|
|